Severinus

Ik brus dus ik ben

Het woord brus bestaat uit de br van broer en de us van zus. Het meervoud is brussen. Wat het betekent? Het staat voor kinderen en volwassenen die een zorgintensieve broer of zus hebben. Bijvoorbeeld iemand met een verstandelijke beperking.

Veel brussen van onze cliënten zijn betrokken bij Severinus en bij de begeleiding van hun broer of zus. Wij vinden dat heel belangrijk. Deze betrokkenheid kent vele vormen en is afhankelijk van o.a. de leeftijd van de ouders, de levensfase, maar ook persoonlijke omstandigheden. Vaak wordt uiteindelijk de zorgtaak van de ouders overgenomen door broers en/of zussen. 

Thema-avond 16 mei 2018
We willen meer aandacht geven aan de brussen. Daarom is er begin dit jaar een werkgroep gestart met het opzetten van diverse (brus-)activiteiten. De werkgroep bestaat uit een paar enthousiaste brussen, een cliëntenraadslid en twee familieondersteuners. Tijdens de thema-avond van de Cliëntenraad op 16 mei a.s. geeft de werkgroep een presentatie. Hèt startschot van diverse brus-activiteiten.

Ik brus dus ik ben… erbij op 16 mei!

Presentatie
Presentatie Brussen - 16 mei 2018
Presentatie Evert en Chantal

Informatie
Heeft u vragen, ideeën of suggesties met betrekking tot brussen bij Severinus? Neem dan contact op met de werkgroep via brussen@severinus.nl


Handige links


Column Evert de Kock op Lotje&co 
Evert de Kock is brus van een cliënt bij Severinus en zet zich in voor het brussen binnen Severinus.

Brussen als werkwoord | 17 mei 2017

Ik Brus, jij brust, wij brussen, ik ben gebrust… Vier rode kringeltes verschijnen bij het typen van deze werkwoordsvervoeging.

De spellingscontrole op mijn computer geeft aan dat brussen geen werkwoord is. Om verdere schrijffouten te voorkomen laat ik de spellingscontrole toch maar aan staan en schrijf ik vol enthousiasme verder als brusje (een broertje of zusjes van een broer of zus die intensieve zorg nodig heeft)

Geraakt 
Onlangs werd ik, als brusje van mijn zusje, uitgenodigd door de zorgorganisatie van mijn zusje om samen met mede brusjes de documentaire Op zoek naar mijn zusje te kijken. Een dag later liep ik nog steeds met de boodschap van de documentaire rond. Het raakte iets in me. Ik voelde me een beetje gebrust. Een soort van onbedoelde erkenning voor wat iedere brus eigenlijk onbewust wel weet: het maatschappelijk goed bewaarde geheim dat er meer komt kijken bij het leven van een brus dan menigeen in eerste instantie zou kunnen vermoeden.

Ingesleten acceptatie
Het is niet dat ik me onbewust was van de keuzes die ik maak in mijn leven met betrekking tot het zorgen voor haar. Meer een voor mezelf onbewust ingesleten acceptatie dat mijn leven daarin verschilt ten opzichte van een niet-brus. Wellicht voortkomende uit de inprenting dat het niet nodig  zou zijn anderen lastig te vallen met de uitdagingen die het brus zijn met zich meebrengt. Daarbij realiseer ik me niet dat ik daarmee ook de mooie momenten niet deel.Hoe zou ik dat als brus kunnen veranderen? Want zeker is het dat ik als brus trots ben op de zorg die ik samen met ons mam en vele anderen neerzet. Ik als brus kan er natuurlijk ook actief voor zorgen dat iedereen stinkend jaloers wordt op deze bijzondere broer zus relatie …

Bewust
En daarom gebruik ik brussen sinds kort ook als werkwoord. Om als brus niet alleen het lijdend voorwerp te zijn als ik zeg ‘ik ben het brusje van…’. Maar om actief te kunnen aangeven waar ik (on)bewust mee bezig ben. Door brussen te gebruiken als werkwoord, geef ik aan dat brus-zijn energie en arbeid vergt en dat ik daarmee  resultaat boek en doelen bereik. Van het zelfstandig naar de groenteboer  fietsen, via het inschattend kloklezen, tot aan de levensvreugde die ze uitstraalt. Brussen dus. Ik brus, jij brust, wij brussen. En nadat je je bewust bent geworden dat je brust – na het zien van een  documentaire bijvoorbeeld – ik ben gebrust.

Genieten!
En het werkt, een werkwoord gebruik je gewoon net even wat vaker in een zin: ‘Ik kan zaterdag pas na acht uur afspreken, want ik ben daarvoor nog even brussen’. Behalve dat het mezelf een bewustere beleving geeft, draag ik het ook actiever uit naar anderen. Het opent subtiel dialogen: ‘wat zei je dat ging doen?’ – ‘Brussen’ – ‘wat is dat dan… ?’. Van vrienden tot aan zorgbegeleiders (en de spellingscontrole op mijn computer). Het maakt iets bij hen los, en dat laat mij nog net iets meer van het brussen genieten!

Brus ze!

Evert de Kock